narciarstwo biegowe

Narciarstwo biegowe raz jeszcze

Blog o aktywności nie może po macoszemu traktować dyscyplin sportowych, które rozgrywają się na śniegu. Nie przystoi człowiekowi, który ma ambicje zostania szanującym się redaktorem sportowym, by z obojętnością patrzył na dyscypliny, w których istotną rolę pełnią narty. Narciarstwo biegowe, któremu poświęcony został już jeden post, a które rozsławione zostało w naszym kraju przy udziale Justyny z Kasiny, stanie się lada dzień jeszcze bardziej na topie, a sprzyja mu z pewnością pierwszy opad śniegu w tym roku.

Tym razem postaramy przyjrzeć się stylom jazdy. Wyróżniamy dwie techniki. Pierwsza, to technika klasyczna, w której ruchy przypominają zwyczajne chodzenie. Jest to styl, w jakim narty prowadzone są równolegle. Drugą techniką jest styl łyżwowy. Bieganie łyżwą jest szybsze i przypomina jazdę na łyżwach. Narty prowadzone są w kierunku zmienionym do kierunku jazdy.

Narciarstwo biegowe klasyczne to jazda na nartach o zwężonym środku, w którym łatwiej przebiega proces skręcania. Łuki i czuby takich nart bywają mocniej zakrzywione od tych używanych do narciarstwa łyżwowego.

Istotną kwestią jest również smarowanie. To, wbrew temu, co niektórym może się wydawać, skomplikowany proces. Właściwie to zawsze chodzi o jedno, o to, aby wycisnąć z nart jak najwięcej. Klasyczne narciarstwo opiera się na stosowaniu smarów, czy klistrów (gadżetów powiększających tarcie, identycznie jak w przypadku smarów twardych i półtwardych), które powodują jazdę z jednoczesnym trzymaniem. W stylu łyżwowym używamy jedynie smarów na jazdę.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s